Οση αξια κουβαλει ενα κομματι Κ Ρ Η Τ Η δεν το χαριζω κι ας μου πουν να παρω τον πλανητη
Απ' του Εθνάρχη την κορφή γνώρισες τα Χ α ν ι ά μας το ενετικό λιμάνι μας και τα αισθήματα μας
Σου το 'χα πει κάποτε, θα σου το πω και τώρα στο Ρ έ θ υ μ ν ο ο ήλιος παντα φαίνεται μετά απο κάθε μπόρα
Πηρες κακουργα ξενητια τις ομορφες στιγμες μου αχ να'μουν στο Η ρ ά κ λ ε ι ο να πινω τις ρακες μου
Τη χάρη σου ζηλεύουνε του κόσμου όλα τα μέρη, Λ α σ ί θ ι μου πανέμορφο χειμώνα καλοκαίρι
Δευτέρα, 26 Μαρ 2012 07:53

Φαράγγια της Κρήτης

Αξιολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Φαράγγια

 

006Πολλά μικρά και μεγάλα φαράγγια είναι διάσπαρτα σ’ όλο την Κρήτη δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό και ενδιαφέρον για τους περιπατητές ανάγλυφο η δημιουργία του οποίου εξηγείται από την ασβεστολιθική σύσταση των εδαφών που είναι πρόσφορη στη διάβρωση από το νερό.

Το Φαράγγι της Σαμαριάς

Το μεγαλύτερο, επιβλητικότερο και ομορφότερο φαράγγι, όχι μόνο στα Χανιά αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι αυτό της Σαμαριάς. Γι' αυτό άλλωστε είναι και το πλέον γνωστό διεθνώς και το πλέον επισκέψιμο, αφού έχουν την τύχη να το διαβαίνουν πάνω από τριακόσιες χιλιάδες φυσιολάτρες κάθε χρόνο. Είναι ένα θαυμαστό τοπίο, με σπάνιους γεωμορφικούς σχηματισμούς.

Μοναδικός βιότοπος με ξεχωριστή σε πλούτο χλωρίδα και πανίδα και μια πλούσια μυθολογία που φθάνει ως τα προϊστορικά χρόνια και ιστορία πολυτάραχη στα δύσκολα για την Κρήτη χρόνια.

Ανακηρύχθηκε ως Εθνικός Δρυμός Λευκών Ορέων Κρήτης το έτος 1962 και μέχρι τότε στο χωριό της Σαμαρίας, στο κέντρο του φαραγγιού, κατοικούσαν ακόμη δύο-τρεις οικογένειες Σφακιανών, ασχολουμένων κυρίως με την κτηνοτροφία και την υλοτομία.

Καλύφθηκε τότε έκταση 48.500 στρεμμάτων ενώ σήμερα προωθείται η επέκταση του Δρυμού σε 250.000 στρέμματα που θα συμπεριλάβουν και το πλέον αξιόλογο τμήμα των Λευκών Ορέων.

Έχει βραβευθεί:

  • Το 1971 με το Εθνικό δίπλωμα προστασία της φύσης.
  • Το 1973 ανακηρύχθηκε ως τόπος ιδιαιτέρου φυσικού κάλους.
  • Το 1979 του απονεμήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα, Α' κατηγορίας, προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, που μέχρι τώρα ανανεώνεται κάθε πέντε χρόνια. Έγινε δηλαδή απονομή και τα έτη 1984, 1989, 1994 και 1999.

Το μήκος της διαδρομής του, στα όρια του Δρυμού είναι 12.800 χιλιόμετρα και στη συνέχεια η απόσταση ως την παραλιακή Αγία Ρουμέλη, είναι ακόμα 3.200 χιλιόμετρα.

Η διάβαση του, με ταχύ βάδισμα μπορεί να πραγματοποιηθεί σε πέντε ή ολιγότερες ώρες αλλά, προτιμότερο είναι αυτή να μην γίνει σε ολιγότερες από 6 με 8 ώρες για να υπάρχει η δυνατότητα της άνετης απόλαυσης της ασύγκριτης ομορφιάς του.

Είναι επισκέψιμο συνήθως από την 1η Μαϊου μέχρι τέλος Οκτωβρίου, εκτός αν υπάρξουν δύσκολες καιρικές συνθήκες. Υπάρχουν φυλάκια της Κρατικής Υπηρεσίας(Δασικής), στην είσοδο του Φαραγγιού, στον οικισμό Σαμαριάς και στη έξοδο του Δρυμού. Επίσης το φαράγγι παρέχει υπηρεσίες γιατρού. Στην Αγία Ρουμέλη υπάρχει και ελικοδρόμιο.

Το κυριότερο είδος της πανίδας του είναι το παγκόσμια γνωστό Κρητικό Αγρίμι (CAPRA AEGAGRUS CRETICA), ένα ζώο αφάνταστα όμορφο και λεβέντικο, που τώρα έχει πλέον διασωθεί και ζει ελεύθερο μόνο σ' αυτό το φαράγγι και τα τρία παράλληλα της Σαμαριάς.

Από την χλωρίδα, ονομαστά είναι τα αιωνόβια τεράστια Κυπαρίσσια, που από τα αρχαία χρόνια χρησιμοποιούνταν για την ναυπήγηση πλοίων, από δε τους Μινωϊτες για τους κίονες των ανακτόρων της Κνωσού κλπ. Συνολικά υπάρχουν στο φαράγγι 450 είδη της Κρητικής χλωρίδας, από τα οποία 70 είναι ενδημικά, φύονται δηλαδή μόνο σε αυτό.

Έχει πολλά στενώματα που έχουν ονομασθεί «πόρτες» αλλά το στενότερο, η «Σιδερόπορτα» έχει πλάτος μόνο τρία μέτρα ενώ το κατακόρυφο ύψος στις εκατέρωθεν πλευρές φθάνει από 300 μέχρι τα 700 μέτρα. Σε πολλά σημεία περνάτε πάνω από το ποτάμι του φαραγγιού με μικρά ξύλινα γεφυράκια.

Στο φαράγγι υπήρχαν κατά τα αρχαία χρόνια ονομαστά Ιερά και Μαντεία, στη θέση δε της Αγίας Ρουμέλης η αρχαία πόλη ΤΑΡΑ στην οποία σώζεται μέχρι σήμερα τμήμα του ναού του Απόλλωνα.

Φαράγγι Ίμπρου Σφακίων

Ένα μικρό, αλλά υπέροχο φαράγγι των Σφακίων, που κάθε χρόνο το επισκέπτονται περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι. Και αυτό γιατί μπορεί να πραγματοποιηθεί άνετα η διάβαση του κάθε εποχή, με κάθε καιρό, και ιδίως,όταν δεν λειτουργεί το φαράγγι Σαμαριάς.

Η πεζοπορία για την διάβαση του αρχίζει από το ορεινό χωριό των Σφακίων Ίμβρος σε υψόμετρο 780 μέτρων και 55 χλμ από την πόλη Χανίων. Στην Ίμβρο υπάρχουν ταβέρνες με τοπικές λιχουδιές.

Το φαράγγι έχει μήκος οκτώ χιλιομέτρων και η διάβαση του χρειάζεται, αναλόγως του ρυθμού πεζοπορίας, δύο ώρες. Έχει επιβλητικές πόρτες, δηλαδή στενώματα κατακόρυφων βράχων, που στη μέση περίπου της διαδρομής κλείνουν σχεδόν τη θέα προς τον ουρανό σαν τούνελ και το πιο στενό σημείο είναι μόλις δύο μέτρα.

Το φαράγγι τελειώνει στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που ενώνει τη Χώρα Σφακίων δυτικά (χλμ 4.800) με το ξακουστό κάστρο και παραλία του Φραγκοκάστελλου (χλμ 10) ανατολικά. Στην έξοδό του υπάρχουν ταβέρνες.

Φαράγγι Αγίας Ειρήνης Σελίνου

Στην Δυτική πλευρά των Λευκών Ορέων, στην επαρχία Σελίνου, διανοίγεται ένα άλλο μοναδικό σε ομορφιά και βλάστηση φαράγγι, με πολλά κατακόρυφα περάσματα. Έχει λάβει το όνομα του από το χωριουδάκι που ευρίσκεται κοντά στην είσοδο του, 46 χλμ. από τα Χανιά.

Το μήκος του είναι 7,50 χλμ και η διάβαση του τρεις ώρες. Στην έξοδο υπάρχει ένα όμορφο παραδοσιακό τουριστικό περίπτερο και αν δεν σας περιμένει κάποιο όχημα κάπου εκεί, θα χρειασθείτε ακόμη 45 λεπτά πεζοπορίας για να φθάσετε στο παραλιακό χωριό Σούγια με την πεντακάθαρη και πανέμορφη παραλία, όπου μπορείτε να απολαύσετε ένα αξέχαστο μπάνιο στα νερά του Λιβυκού πελάγους.

Εκεί υπάρχουν ταβέρνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια και μικρά ξενοδοχεία. Μιά φορά την ημέρα διέρχεται από το λιμανάκι της Σούγιας το πλοιάριο που συνδέει το χωριό με τη Χώρα Σφακίων ανατολικά και την Παλαιόχωρα δυτικά.

Φαράγγι της Αράδαινας Σφακίων

Είναι από τα πλέον ενδιαφέροντα Σφακιανά φαράγγια, παρ' ότι δεν είναι από τα μεγαλύτερα. Για να φθάσετε ως αυτό από τη Χώρα Σφακίων, ανεβαίνετε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο για το ορεινό χωριό Ανώπολη (μήκους 12 χλμ & υψομ. 600 μ.) κτισμένο στις νότιες ρίζες των Λευκών Ορέων.

Μετά από ακόμη 3,5 χλμ.φθάνετε στο ερειπωμένο χωριό Αράδαινα (υψομ. 520) χτισμένο στο χείλος του φαραγγιού. Εδώ υπήρχε η αρχαία πόλης Αραδήν.

Μια μεταλλική γέφυρα πάνω από ένα ιλιγγιώδη γκρεμνό ενώνει τις δυο πλευρές του φαραγγιού. Πριν από αυτήν, δεξιά, θα βρείτε το παλαιό πετρόκτιστο δρομάκι που οδηγούσε στην Αράδαινα και από αυτό θα κατεβείτε στον πυθμένα του φαραγγιού απ' όπου η πεζοπορία σε ολίγο ανώμαλο έδαφος ως την έξοδο του στο Λιβυκό πέλαγος, είναι δύο έως δυόμισι ώρες.

Στην έξοδο του, στην πεντακάθαρη χαλικοπαραλία Μάρμαρα, μπορείτε να έχετε ένα αξέχαστο κολύμπι. Στη διαδρομή σας στο φαράγγι θα συναντήσετε ένα κατακόρυφο πέρασμα βάθους εννέα μέτρων όπου έχει τοποθετηθεί μεταλλική σκάλα για διευκόλυνση.

Από την έξοδο μέχρι το γραφικό Λουτρό, απ' όπου φεύγουν πλοιάρια για Χώρα Σφακίων, μπορεί να πεζοπορήσετε για μια ώρα ακόμη διερχόμενοι από τις παραλίεςΛΥΚΟΣ και ΦΟΙΝΙΚΑΣ. Στην ακτή Μάρμαρα προσεγγίζει καθημερινά μικρό καράβι που μπορεί να σας μεταφέρει στο Λουτρό. Από Λουτρό προς την χώρα Σφακίων, αν δεν πάρετε το πλοιάριο, η πεζοπορία είναι δύο ώρες

Φαράγγι της Ελυγιάς


Από τα αξιολογότερα Σφακιανά φαράγγια και στο οποίο ζουν ακόμη μερικά ζευγάρια από το σπάνιο ΑΓΡΙΜΙ της Κρήτης.

Η πεζοπορία γι' αυτό ξεκινά από το χωριό Αγ. Ιωάννης Σφακίων (Υψόμετρο 780 και 92 χλμ. από Χανιά), με διάρκεια μιας ώρας ως την τοποθεσία Κορμοκόπος, όπου υπάρχει σπήλαιο με νερό και η αρχή της καθόδου (μέχρι εκεί χρειάζεται οδηγός) για την διάβαση του φαραγγιού.

Τερματίζει στην πανέμορφη πευκόφυτη αμμουδιά του Λιβυκού πελάγους μετά από άλλες δυόμισι ώρες πεζοπορίας. Από την παραλία μέχρι την Αγία Ρουμέλη δυτικά χρειάζεταιάλλης μιας ώρας πορεία.

Η παραπάνω διαδρομή καλύπτει το ήμισυ του φαραγγιού.

Αν επιθυμείτε διάβαση όλου του Ελυγιά χρειάζεστε έμπειρο οδηγό και δύο ημέρες στη διάθεσή σας.

Ξεκινάτε από το οροπέδιο Ομαλού και μέσω του ορειβατικού καταφυγίου Καλλέργη και της κορυφής Μελιντάου (υψ. 2.133 μ.) θα φθάσετε στην τοποθεσία των Λευκών Ορέων «Ποταμός» και μετά από ένα κατακόρυφο κατέβασμα δέκα μέτρων φθάνετε στον πυθμένα του φαραγγιού και συνεχίζετε ως την ακτή του Λιβυκού πελάγους.

Η πεζοπορία Ομαλός-Ποταμοί είναι έξι ώρες και άλλες έξι ώρες από εκεί μέχρι την ακτή.

Σφακιανό φαράγγι

Το πλέον ενδιαφέρον ίσως φαράγγι, από απόψεως χλωρίδας, είναι το Σφακιανό φαράγγι ή Λαγκό(είναι γνωστό και σαν φαράγγι Βαρθολομά).

Η επίσκεψή του είναι δυνατή με δύο τρόπους:

α) Από το Πορόλαγκο, που είναι η αρχή του από νότο και που ευρίσκεται δύο χιλιόμετρα απόστασης από τη Χώρα Σφακίων στον άσφαλτο δρόμο προς Χανιά. Μέχρι το τέλος του κυρίως φαραγγιού, η απόσταση είναι 6,5 χλμ, η πεζοπορία πάνω στο χοχλάδι της κοίτης είναι ομαλότατη και διαρκεί 3,5 ώρες με επιστροφή.

Στο τέλος της διαδρομής προς βορρά, πάνω στο μικρό ύψωμα, ευρίσκεται παλαιά στάνη και το εκκλησάκι του Αποστόλου Παύλου που κτίσθηκε από Σφακιανούς το 1407.

β) Από το χωριό Ίμβρος Σφακίων με πεζοπορία δύο ωρών (ή με αυτοκίνητο σε πρόχειρο αγροτικό δρόμο 10 χλμ) φθάνουμε στο πανέμορφο δροσόλουστο χωριό κτηνοτρόφων Καλοί Λάκκοι, που έχει εγκαταλειφθεί από χρόνια.

Από εκεί, μετά από κατηφορική πεζοπορία περίπου μισής ώρας συναντούμε το εκκλησάκι του Απ. Παύλου, που αναφέρθηκε προηγουμένως, και συνεχίζουμε με άλλες δύο ώρες ως την έξοδο στόν ασφαλτοστρωμένο δρόμο

Το Φαράγγι της Τρυπητής

Είναι ένα από τα μεγάλα και δύσβατα φαράγγια των Χανίων όπου χρειάζεστε οδηγό για την διάβασή του και φυσικά τον χρόνομιάμισι τουλάχιστον ημέρας.

Την πρώτη ημέρα απόγευμα μπορείτε μέσω του οροπεδίου Ομαλού και από υψόμετρο 1.200 μέτρων, να πραγματοποιήσετε την ανάβαση στο Αλπικής μορφής πολύ κακοτράχαλο βουνό Γκίγκιλος, διερχόμενοι κάτω από μια φυσική καμάρα σε υψομ. 1.400 μέτρα από την πηγή Λινοσέλι με το παγωμένο νερό.

Θα διανυκτερεύσετε πλησίον της κορυφής στο ύπαιθρο ή στην ερειπωμένη στάνη Τζάτζιμου.

Μέχρι εκεί η πεζοπορία είναι 2,30 ώρες. Το υψόμετρο της κορυφής 2.080 μέτρα.

Κατά την μυθολογία σε τούτη την κορφή είχε τον θρόνο του ο Κρηταγενής Δίας και στις πλησίον, δυτικά, ομαλότερες κορυφές επραγματοποιούσε τις αρματοδρομίες του.Στην πηγή Λινοσέλι υπήρχε ξακουστό αρχαίο Μαντείο.

Από τον Γκίγκιλο μέχρι την ακτή, η πεζοπορία, ανάλογα με τον ρυθμό της, είναι περίπου έξι ώρες και αν δεν υπάρχει κάποιο πλεούμενο να σας παραλάβει θα βαδίσετε άλλες τρεις ώρες (από τον παλαιό οικισμό δεξιά και άνω) για να φθάσετε ως το πανέμορφο παραλιακό χωρίο της Σούγιας Σελίνου (70 χλμ από Χανιά).

Μεγάλη είναι η ποικιλία της χλωρίδας και πανίδας του φαραγγιού και εδώ ζει το Κρητικό Αγρίμι.

Στην παραλία υπάρχει στέρνα νερού, στάνη κατσικιών και το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.

Το Φαράγγι του Κλάδου (Δώματα) Σφακίων

Το πλέον δύσβατο και άγριο φαράγγι στην Κρήτη. Χρειάζεται για τη διάβασή του έμπειρος οδηγός. Σε ορισμένα σημεία είναι απαραίτητη η χρήση ορειβατικού σχοινιού για περισσότερη ασφάλεια διάβασης, και θα χρειασθούν σχεδόν δύο ημέρες για να έχετε μια καλή γνωριμία μαζί του.

Το τελευταίο τμήμα του φαραγγιού και η ακτή ονομάζονται Δώματα. Η ωραιότερη, ιδιαίτερα καθαρή και με υπέροχα χρώματα θάλασσας, ακτή της Κρήτης ευρίσκεται εδώ και είναι στρωμένη με ένα πολύ ψιλό λαμπερό χοχλάδι, τα δε πεύκα του φαραγγιού φθάνουν ως αυτήν.

Αν δεν σας περιμένει κάποιο σκάφος για να σας μεταφέρει στη Σούγια ή την Αγ. Ρουμέλη, θα πρέπει από εδώ να συνεχίσετε την κακοτράχαλη πεζοπορία ανατολικά για τρεις ώρες ακόμη.

Φαράγγι του Δίκταμου (Κατεχώρι Στύλος)

Το φαράγγι αυτό, γνωστό και ως το φαράγγι Κατεχώρι ή Στύλου, είναι από τα ελάχιστα Χανιώτικα φαράγγια που δεν έχει κατεύθυνση από βορρά προς νότο.

Είναι πολύ όμορφο και κατάφυτο από αρκετά είδη της Κρητικής χλωρίδας και με πολλές κρημνώδεις πλευρές. Η διάβασή του είναι εύκολη, αφού ευρίσκεται κοντά στην πόλη των Χανίων, σ' αυτό εισερχόμεθα από το χωριό Κατεχώρι του Δήμου Κεραμειών (υψομ. 300 μ. και από Χανιά 21 χλμ). Η διάβαση του διαρκεί τρεις μέχρι τέσσερις ώρες και η έξοδος του είναι στον οικισμό Φαράγγι (υψομ. 40μ. και 17 χλμ από Χανιά), σε μικρή απόσταση από τον κεντρικό δρόμο Χανίων-Στύλου.

Το κοντινό χωριό Στύλος, είναι πολύ ειδυλλιακό με άφθονες πηγές νερού που τρέχουν κάτω από θεόρατα πλατάνια και παλιές εκκλησίες. Επίσης, εκεί θα βρείτε μικρές ταβέρνες.

Το Φαράγγι της Θερίσσου ή Ελευθ. Βενιζέλου

Το πλησιέστερο προς την πόλη των Χανίων και το μοναδικό που ο επισκέπτης δύναται να το διαβεί με αυτοκίνητο αφού το διασχίζει καλός ασφαλτοστρωμένος δρόμος, που οδηγεί εις αυτό από Χανιά μέσω του προαστίου της πόλης Περιβόλια. Το κυρίως φαράγγι έχει μήκος έξι χιλιόμετρα. Οι κατακόρυφες επιβλητικές βραχοπλαγίες του και η πραγματικά οργιώδης του βλάστηση δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα μεγάλα χανιώτικα φαράγγια.

Μια επίσκεψη σ' αυτό, έστω και με όχημα, και η ομορφιά του χωριού Θέρισσο, κτισμένου στους πρόποδες των Λευκών Ορέων και σε υψόμετρο 580 μ. μόλις 15 χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων, είναι κάτι που θα μείνει αξέχαστο στον κάθε επισκέπτη.

Στο χωριό Θέρισσο, ο μεγάλος πολιτικός της Ελλάδος και μετέπειτα Πρωθυπουργός της, Ελευθέριος Βενιζέλος, που γεννήθηκε στα Χανιά, στις αρχές του προηγουμένου αιώνα, επραγματοποίησε την μεγάλη επανάσταση του Κρητικού λαού, για να μπορέσει η Κρήτη να ενωθεί με την υπόλοιπη Ελλάδα ύστερα από τετρακόσια χρόνια Τουρκικής υποδούλωσης.

Το Φαράγγι του Συρικάριου

Ένα όμορφο φαράγγι της Κισάμου, που αρχίζει από το χωριό Μέσα Σηρικάρι (υψομ. 500 μ, από Χανιά 50 χλμ) στην οδική διαδρομή Χανιά-Καλεργιανά Κισάμου-Καλάθενες-Σηρικάρι) και καταλήγει στην Πολυρρήνια Κισάμου (υψομ. 400 μ.) έξι χιλιόμετρα από την κωμόπολη Κίσσαμος.

Κατάφυτο, στην αρχή από καστανιές και μετά από Πλατάνια, αγριαγκινάρες, αγριελιές, λιόπρινα, χαρουπιές, σκίνα και άλλα, και τα μυρωδάτα βότανα του δίκταμου, της φασκομηλιάς κλπ.

Στα μισά της διαδρομής συναντούμε την γεμάτη θρύλους πηγή «Γρα Βρύση». Άλλοι θρύλοι αναφέρονται σε «δαιμονικά» και «ξωτικά» του φαραγγιού. Η διάβαση του απαιτεί, όχι δύσκολη πεζοπορία 3 μέχρι 3,30 ωρών. Στο τέρμα του βρίσκονται τα ερείπια της ξακουστής αρχαία πόλης Πολυρρήνιας.

Το Φαράγγι του Χαλασέ ή Σάσαλου

Ένα ακόμη υπέροχο Κισαμίτικο φαράγγι για τους λάτρεις της φύσης και της πεζοπορίας σε αυθεντικό φυσικό περιβάλλον.

Αρχίζει από το χωριό Σάσαλος Κισάμου σε υψόμετρο 340 μ. (από Χανιά 57 χλμ) όπου φθάνουμε από την οδική διαδρομή Χανιά-Νοπήγια-Κολένι-Ρόκκα-Σφακοπηγάδι-Μαλάθυρο-Σάσαλο.

Το κύριο τμήμα του, μετά από τέσσερις το πολύ ώρες, πεζοπορίας φθάνει στο χωριό Μαλάθυρος (υψομ. 315 μ. και 48 χλμ από Χανιά) ενώ με μια ώρα περίπου ακόμη πεζοπορίας μπορούμε να φθάσουμε στο χωριό Βουλγάρω Κισάμου επτά χιλιόμετρα από την κωμόπολη Κισάμου.

Το Φαράγγι του Πρασσέ

Ένα μικρό αλλά πανέμορφο και πολύ άγριο φαράγγι με μεγάλη υψομετρική διαφορά, από την είσοδο μέχρι την έξοδο, εξ αιτίας της οποίας η διαδρομή σ' αυτό είναι αρκετά κατηφορική, ανάμεσα από μικρούς ή μεγάλους βράχους και κάτω από εντυπωσιακούς κατακόρυφους γκρεμνούς.

Φθάνουμε ως την αρχή του από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που οδηγεί από την διασταύρωσηΠέτρας Σελί προς το οροπέδιο Ομαλού (διαδρομής Χανίων-Σούγιας) και περίπου ένα χιλιόμετρο από την είσοδο μας στην παράκαμψη Ομαλού. Δίπλα στον εκεί χωματόδρομο υπάρχει μονοπάτι για ενάμισι περίπου χιλιόμετρο που σε 15 λεπτά μας φέρνει στην κατάφυτη από πλατάνια και φτέρες περιοχή Πλάτανος όπου υπάρχουν και πηγές νερού. Εισερχόμεθα στο κυρίως φαράγγι και σε δύο ώρες περίπου, έχουμε έξοδο στον αγροτικό δρόμο που οδηγεί από το χωριό ΠρασσέςΚυδωνίας (31 χλμ από Χανιά και υψομ. 480 μ.) προς τον οικισμό του Σκίδια δεξιά από την έξοδο μας. Αν δεν υπάρχει εδώ όχημα χρειάζονται άλλα 40 λεπτά πεζοπορίας μέχρι τον Πρασσέ. 

Φαράγγι της Καβή ή Ίλιγγα

Ένα ακόμη κατάφυτο και με μεγάλα γκρεμνά Σφακιανό φαράγγι που αξίζει πραγματικά τον κόπο να επισκεφθείτε.

Από το ορεινό χωριό Ανώπολη μπορούμε να αρχίσουμε την πεζοπορία μας στον αγροτικό-ορεινό δρόμο που οδηγεί προς τα Λευκά Όρη και φθάνει σε υψόμετρο 2.000 μέτρων κοντά στην ψηλότερη κορφή τους. Μετά από 1,30 ώρας πεζοπορία ένα μικρό παρακλάδι του δεξιά, μας οδηγεί στο βυζαντινό εκκλησάκι του Τιμίου Σταυρού που έχει αξιόλογες τοιχογραφίες. Ως εδώ κοντά μπορεί να φθάσετε και με ανάλογο όχημα.

Η πεζοπορία από εδώ είναι περίπου τρεις ώρες ως την έξοδο του στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο ένα χιλιόμετρο από τη Χώρα Σφακίων προς Ανώπολη. Λίγα μέτρα πιο κάτω ευρίσκεται και η πεντακάθαρη υπέροχη παραλία Ίλιγγας όπου μπορείτε να απολαύσετε το κολύμπι στο Λιβυκό πέλαγος και μεζέδες ή να διανυκτερεύσετε στο εκεί τουριστικό συγκρότημα.

Αν δεν έχετε δυνατότητα πραγματοποίησης της προηγούμενης διαδρομής θα έχετε μια εικόνα του φαραγγιού πεζοπορώντας όση ώρα επιθυμείτε προς το εσωτερικό του από την έξοδο.

Φαράγγι Κάπνης ή του Κάπνη

Στα ανατολικά Σφακιά, εκτός από το φαράγγι της Ίμβρου, υπάρχουν σε παράλληλη σειρά προς ανατολάς άλλα πέντε μικρά αλλά πολύ ενδιαφέροντα, όμορφα και κακοτράχαλα φαράγγια. Αναφέρονται στη συνέχεια τα τρία από αυτά με πρώτο το φαράγγι της Κάπνης.

Αγριότατο, δύσβατο και με μεγάλη κλίση εδάφους. Η είσοδος του ευρίσκεται στην νότια πλευρά του όρους Ακονές και στο 4ο περ. χιλιόμετρο του ασφαλτοστρωμένου δρόμου από Ίμβρο προς Ασφένδου Σφακίων, σε υψόμετρο 900 μέτρων. Καταλήγει στην άκρη του χωριού Βρασκάς σε υψόμετρο 190 μέτρων. Για την διάβαση του χρειάζονται 3,30 ώρες πορείας. 

Το Φαράγγι του Ασφέντου

Το επόμενο προς ανατολάς φαράγγι έχει την είσοδό του στο σχεδόν εγκαταλελειμμένο ορεινό χωριό των Σφακίων Ασφέντου (υψομ. 770 μ. και οκτώ χιλιόμετρα από την Ίμβρο).

Στο φαράγγι εισερχόμεθα από την τοποθεσία Άμπελος-Τέντας-Σελί και μετά από πεζοπορία τριών ωρών εξερχόμεθα πλησίον του παλαιού οικισμού Άγιος Γεώργιος (πρώην Κολοκάσια) σε υψόμετρο 260 μ. απ' όπου αγροτικός δρόμος μήκους 1.700 μ. μας φέρνει στην κεντρική οδό Χώρα Σφακίων-Φραγκοκάστελλου και στο καινούργιο χωριό Άγιος Νεκτάριος, 73 χλμ από Χανιά και 7 χλμ από Χώρα Σφακίων.

Το Φαράγγι του Καλικράτη

Ευρίσκεται ανατολικά επίσης από το προηγούμενο, με αφετηρία το ορεινό χωριό Καλικράτης Σφακίων, σε υψόμετρο 750 μ. (14 χλμ από Ίμβρο). Χρειάζονται τρεις ώρες πεζοπορίας για τη διάβασή του.

Το φαράγγι τελειώνει στο χωριό Καψοδάσος, σε υψομ. 120 μέτρων απ' όπου η Χώρα Σφακίων 8 χιλιόμετρα.

Το Φαράγγι του Καθολικού

Στο Ακρωτήρι με τα 115 σπήλαια και τα πέντε μικρά φαράγγια, ξεχωρίζει το μικρό, κατάφυτο, άγριας ομορφιάς φαράγγι του Καθολικού ή Αυλάκι Αγίου.

Φτάνοντας στην ονομαστή Μονή Γουβερνέτου, σε υψόμετρο 260 μ. και απόσταση 16 χλμ. από τα Χανιά, αρχίζουμε την πεζοπορία στο καλό μονοπάτι βόρεια και σε δέκα λεπτά συναντούμε το σπήλαιο της Παναγίας της Αρκουδιώτισσας με το εκκλησάκι της Θεομήτορος και το αρχαίο Ιερό της Αρτέμιδας.

Δέκα λεπτά πιο κάτω αντικρύζουμε το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη, που έζησε τον 14ο αιώνα και διέμενε μέσα στο ωραίο σπήλαιο μήκους 151 μ. που βρίσκεται δίπλα στην Εκκλησία.

Λίγο πιο κάτω, περνώντας από μία αξιοπερίεργα μεγάλη γέφυρα, εισερχόμαστε στο φαράγγι και βαδίζοντας στην κοίτη του χειμάρρου φθάνουμε στην ακτή σε μισή περίπου ώρα.

Εκεί η θάλασσα είναι καθαρή για κολύμπι. Βλέπουμε ένα βενετσιάνικο πηγάδι, ένα κτίσμα όπου οι καλόγεροι του Καθολικού φύλαγαν το πλοιάριο τους και το μέρος απ' όπου έχουν κοπεί οι πέτρες για το κτίσιμο της Μονής.

Κουρταλιώτικο Φαράγγι 

Η περιοχή, που είναι ενταγμένη στο δίκτυο Natura, περιλαμβάνει δυο από τα πιο σημαντικά μνημεία φυσικού κάλλους του Ρεθύμνου, το Κουρταλιώτικο φαράγγι και τη Λίμνη Πρέβελη.

Το πρώτο διαθέτει εντυπωσιακούς καταρράκτες και φιλοξενεί πολλά σπάνια είδη της Κρητικής χλωρίδας,ενώ είναι επίσης γνωστό για την ορνιθοπανίδα του.

Τα νερά του Κουρταλιώτη ή Μεγάλου Ποταμού μετά την έξοδό τους από το φαράγγι κυλούν κάτω από μια εντυπωσιακή παλιά γέφυρα και, αφού διασχίσουν ένα δεύτερο μικρό φαράγγι πνιγμένο στους Φοίνικες, εκβάλλουν στο Λιβυκό.

Αγιοφάραγγο

Το Αγιοφάραγγο αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση συγκέντρωσης σπηλαίων και βραχοσκεπών που κατά τα φαινόμενα, χρησιμοποιήθηκαν στην άσκηση του μοναχισμού.

Το Αγιοφάραγγο βρίσκεται ανάμεσα στη Μονή Οδηγητρίας και τους Καλούς Λιμένες. Στην αρχή του περίπου, βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός της Αγίας Κυριακής.

Στο εσωτερικό του φαραγγιού βρίσκεται ο ναός του Αγ. Αντωνίου, τμήμα του ιερού του είναι τοποθετημένο μέσα σε σπήλαιο. Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς τόπους χριστιανικής λατρείας της Κρήτης.

Απομακρυσμένο όπως είναι προσφέρεται για απομόνωση και αφοσίωση στα λατρευτικά καθήκοντα, όπως απαιτεί ο ασκητισμός.

Αλλά και στα αρχαία χρόνια ο χώρος ήταν ιερός. Μέσα στην κοίτη του φαραγγιού σώζονται άφθονες αρχαιολογικές μαρτυρίες από την μινωική έως την ενετική εποχή.

Νότια του ναού του Αγίου Αντωνίου βρίσκεται κυκλικός μινωικός θολωτός τάφος. Ο ασκητισμός γνώρισε μεγάλες περιόδους ακμής στα ερημικά νότια παράλια του σημερινού νομού Ηρακλείου.

Αρκετοί είναι οι θρύλοι και οι παραδόσεις που θέλουν κέντρο ασκητικής παρουσίας το Αγιοφάραγγο. Σε μικρή απόσταση από το ναό του Αγ. Αντωνίου βρίσκεται ο «γουμενόσπηλιος» .

Πρόκειται για ένα σπήλαιο με χαμηλή είσοδο και με μεγάλη αίθουσα. Λέγεται πως το σπήλαιο αυτό ήταν το παλαιό ηγουμενείο της Μονής Αγ. Αντωνίου και πως τα μετέπειτα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ως χώρος συγκέντρωσης των ασκητών.

Η παράδοση θέλει τους ερημίτες αυτούς ζωντανούς, να διαμένουν σε απόκρημνα σπήλαια να τρέφονται ελάχιστα και να λειτουργούν στα ερημικά εξωκλήσια.

Υπάρχει ιστορική μαρτυρία που υποστηρίζει ότι η κοιλάδα πρέπει να εκατοικείτο τουλάχιστον από τον 11ο αι. και μετά.

Το Φαράγγι του Χα

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ανάγλυφου της περιοχής είναι το φαράγγι του Χα. Θεωρείται ένα από τα αγριότερα φαράγγια της Ελλάδας, ένα σπάνιο μορφολογικό φαινόμενο της φύσης, που μόνο ένας ενδογενής παράγοντας, όπως ο τεκτονισμός θα μπορούσε να δημιουργήσει. Η ονομασία του πιθανόν προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα «χάσκω», που σημαίνει σχηματίζω χάσμα, άνοιγμα.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ένας παρθένος βιότοπος ανέγγιχτος από τον άνθρωπο μιας και η διαμόρφωσή του απαγορεύει στον οποιοδήποτε να το γνωρίσει καλά, να το διασχίσει ή να το εκμεταλλευτεί. Οι πρώτοι και μοναδικοί που το διέσχισαν ως σήμερα, είναι τρεις Θεσσαλονικείς ορειβάτες, έμπειροι και ριψοκίνδυνοι, ο Σταύρος Λαζαρίδης, ο Βλάσης Χατζηπαναγιώτου και ο Χρόνης Αματζίδης. Για να το διασχίσουν χρειάστηκαν προσπάθεια επτά ημερών, από τις 17 ως τις 23 Ιουνίου το 1987. Ανάλογη προσπάθεια από κάποιον που δεν είναι έμπειρος ορειβάτης θα ήταν πάρα πολύ επικίνδυνη. Άλλωστε δεν είναι λίγοι αυτοί που προσπάθησαν να προχωρήσουν στο εσωτερικό και κινδύνευσαν ή και έχασαν τη ζωή τους.

Η περιοχή μέσα και γύρω από το φαράγγι είναι σημαντικός βιότοπος με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Οι μικρές λίμνες αποτελούν σημαντικούς υδροβιότοπους για πολλά μεταναστευτικά πουλιά, αλλά και για μόνιμα πουλιά και θηλαστικά.

Πριν από μερικά χρόνια, ο ορεινός όγκος της Θρυπτής ήταν κατάφυτος από ψηλά δάση τραχείας πεύκης και αποτελούσε στολίδι για όλη την Κρήτη. Όμως, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του δάσους καταστράφηκε με τις μεγάλες πυρκαγιές του 1984 και 1987. Η δυνατότητα της τραχείας πεύκης να αναγεννάται εύκολα μετά από πυρκαγιά θα είχε εξασφαλίσει μέχρι τώρα την μερική τουλάχιστον αποκατάσταση της ζημιάς στο δάσος, εάν δεν υπήρχε το φαινόμενο της παράνομης βοσκής.

Εκτός από την τραχεία πεύκη συναντάται πλήθος άλλων ειδών δέντρων και θάμνων, αρωματικών φυτών και λουλουδιών. Πολλά σπάνια και απειλούμενα φυτικά είδη έχουν βρει ιδανικό καταφύγιο μέσα στη Χαράδρα.

Στην περιοχή υπάρχει μεγάλη ποικιλία πτηνών, θηλαστικών, εντόμων και ερπετών. Ενώ, όμως, ο αριθμός των ειδών είναι σημαντικός, ο αριθμός των ατόμων του κάθε είδους είναι περιορισμένος εξαιτίας της καταστροφής των βιοτόπων από ανθρωπογενείς κυρίως παράγοντες, όπως από το κυνήγι και ιδιαίτερα το νυχτερινό με τη χρήση προβολέων του αυτοκινήτου ή φορητούς, όπως οι παγίδες και τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες.

Η είσοδος είναι πολύ στενή, περίπου τρία μέτρα, ενώ προς τα πάνω το άνοιγμα φαρδαίνει. Το πλάτος του σε πολλά σημεία είναι μόνο τριάντα εκατοστά και σε άλλα δεν ξεπερνά τα τρία μέτρα. Δεξιά και αριστερά ορθώνονται οι τεράστιοι τοίχοι του σε ύψος από 200 ως και 400 μέτρα. Το μήκος του είναι περίπου ένα χιλιόμετρο. Πριν από την είσοδο, υπάρχει μια μικρή λίμνη, που σχηματίζεται από ένα μικρό καταρράκτη, που κι αυτός δημιουργείται από μια άλλη λίμνη ψηλότερα, όχι ορατή από τη βάση του φαραγγιού. Μπορεί κανείς να τη θαυμάσει αν σκαρφαλώσει προσεκτικά στα βράχια, αριστερά από το άνοιγμα. Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα πετρώματα με τους παράλληλους έντονους χρωματισμούς τους. Στο εσωτερικό υπάρχουν αρκετές τέτοιες λίμνες, που σχηματίζουν καταρράκτες, κατά τη χειμερινή περίοδο. Τότε είναι και η καταλληλότερη εποχή για να επισκεφτεί κανείς το φαράγγι. Πλησιάζοντας τη χαράδρα ο επισκέπτης κυριεύεται από δέος. Οι γκρίζοι βράχοι, κομμένοι σε τετράγωνα ή ορθογώνια σχήματα, υψώνονται μεγαλόπρεπα σκιάζοντας τη μικρή πεδιάδα που απλώνεται μπροστά τους.

Από τα θηλαστικά το είδος που κυριαρχεί είναι ο κρητικός λαγός , ενώ συναντάται και η κρητική νυφίτσα (καλογυναικάρι) και ο κρητικός ασβός (άρκαλος). Έχει, επίσης, παρατηρηθεί ο ακανθωτός ποντικός, τρωκτικό που δεν υπάρχει αλλού στην Ευρώπη και είναι στοιχείο της αφρικανικής πανίδας. Μοιάζει με κοινό ποντίκι, είναι καστανωπό, με λευκή κοιλιά, αλλά ανάμεσα στις τρίχες της ράχης και των πλευρών έχει αγκάθια, όπως ο σκαντζόχοιρος. Και οι σκαντζόχοιροι, συναντώνται συχνά στην περιοχή και προστατεύονται από το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 καθώς οι πληθυσμοί κινδυνεύουν από τα φυτοφάρμακα και τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Στη χαράδρα του Χα ζουν ακόμα πολλά είδη νυχτερίδας.

Η περιοχή της Θρυπτής φιλοξενεί είδη απειλούμενα είδη αρπακτικών πτηνών, όπως ο Γυπαετός ή Κοκκαλάς, το όρνιο ή Καναβός, ο Χρυσαετος ή Βιτσίλα.

Οι πληθυσμοί τους μικραίνουν συνεχώς όχι μόνο εξαιτίας του κυνηγιού και των δηλητηριασμένων δολωμάτων, αλλά και γιατί αντιμετωπίζουν πρόβλημα ανεύρεσης τροφής. Έχουν καταγραφεί και μικρότερα πουλιά, όπως η βραχοκιρκινέζα, κοκκινοκαλιακούδες, κάργιες, κουρούνες, κόκκινα αηδόνια, πέρδικες, ορτύκια, μπεκάτσες και έχει παρατηρηθεί η επίσκεψη πολλών μεταναστευτικών πτηνών.

Το Φαράγγι του Μέσονα

Περνάμε μία μικρή εκκλησία και σε μερικά λεπτά φτάνουμε σε ένα μικρό διάσελο και εκεί ακριβώς που ο δρόμος αρχίζει να κατηφορίζει, στα δεξιά σας θα δείτε ένα μικρό τσιμεντένιο δρόμο να ανηφορίζει προς τη βουνοπλαγιά.

Παίρνουμε το δρόμο αυτό και συνεχίζουμε για περίπου 200 μέτρα . Αμέσως θα δούμε στα αριστερά μας ένα ανοιχτό τσιμεντένιο αγωγό νερού. Αφήνουμε τον δρόμο και πλησιάζουμε προς τον αγωγό και αρχίζουμε να περπατάμε προς τα ανατολικά, δίπλα στον αγωγό.

Στην αρχή το μονοπάτι δεν είναι ευδιάκριτο, απλά προσπαθούμε να περπατάμε δίπλα στον αγωγό. 100 μέτρα παρακάτω το μονοπάτι αρχίζει πλέον να φαίνεται καθαρά, πάντα δίπλα στον αγωγό.

Αμέσως μετά αρχίζουμε να μπαίνουμε στο καταπληκτικό φαράγγι του Καβουσίου, όπου το μονοπάτι θα ανηφορίσει μέχρι την κορυφή του.

Το φαράγγι ξεκινάει πολύ ομαλά με σχοινιά και περισσότερο περπάτημα. Όλο το φαράγγι διασχίζεται ομαλά εκτός από το τελευταίο κομμάτι του όπου αλλάζει η μορφή του και μπαίνουμε σε ένα πολύ στενό πέρασμα με ψηλά τοιχώματα. Πρόκειται για ένα φαράγγι το οποίο δεν κατεβάζει πολύ νερό και μάλιστα η ροή του σταματάει στα μέσα ή τέλη της άνοιξης.

Το φαράγγι αυτό είναι ιδανικό αν θέλετε να κάνετε canyoning, που σημαίνει διέλευση πολύ στενού φαραγγιού, ακολουθώντας την κοίτη του, καταρρίχηση με σχοινιά αλλά και κολύμπι στα νερά του φαραγγιού.

Αν το περάσετε την άνοιξη, τρεχούμενο νερό υπάρχει μέσα στον αγωγό και μπορείτε να δροσιστείτε με το κρύο νερό του.

Το μονοπάτι σκαρφαλώνει στις απότομες πλαγιές των ψηλών βράχων και σας δίνει υπέροχη θέα προς το φαράγγι, προς τα γύρω βουνά, αλλά και επίσης προς τον κόλπο του Αγίου Νικολάου.

Η διάβαση μέσα από το φαράγγι θα πάρει περίπου μία ώρα.

Το Φαράγγι του Χαυγά

Το φαράγγι του Χαυγά είναι ένας πολύ ιδιαίτερος τόπος με εξωτική ομορφιά και σπάνια γεωλογικά χαρακτηριστικά. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Καλαμαύκα σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από την Ιεράπετρα και σε υψόμετρο 480 μέτρων. Είναι εύκολα προσβάσιμο και η διάσχισή του ευχάριστη και ξεκούραστη. Αν και οι τελευταίες πυρκαγιές έχουν αφανίσει το μεγαλύτερο μέρος από το όμορφο πευκοδάσος που υπήρχε στο φαράγγι, τα εναπομείναντα πεύκα μπονσάι που επιβίωσαν στις μικρές σχισμές των βράχων αποζημειώνουν τον επισκέπτη. Σε πολλά σημεία οι βράχοι φιλοξενούν «εικαστικές» δημιουργίες της φύσης που σμίλεψαν στο πέρασμα του χρόνου ο άνεμος και το νερό.

Το βάθος του φαραγγιού φτάνει τα 300 μ. Δύο σχιστοί βράχοι σχηματίζουν είσοδο αλλεπάλληλων σπηλαίων, που χρησιμοποιήθηκαν στη γερμανική κατοχή από τους Κρητικούς αντάρτες και τους συμμάχους. Η διαδρομή μέσα στο φαράγγι είναι μαγευτική! Η θέα και τα τοπία που ξεδιπλώνονται μπροστά σας θα σας μείνουν αξέχαστα!

Το Φαράγγι της Σαρακίνας

Δυτικά της Ιεράπετρας και σε απόσταση 20 χιλιομέτρων βρίσκεται το παραδοσιακό χωριό των Μύθων.

Σε μικρή απόσταση από αυτό αρχίζει το φαράγγι της Σαρακίνας ή του Σαραντάπηχου κατά τους ντόπιους. Κατά το μύθο ο Σαραντάπηχος (γίγαντας , γιός του Δία) περνώντας από το βουνό έσκυψε για να πιει νερό από το ποτάμι.

Η μακριά του γενειάδα έσχιζε το βουνό στα δύο και δημιουργήθηκε το φαράγγι. Το φαράγγι είναι πλούσιο σε βλάστηση πουλιά και γάργαρα νερά. 

Πρόκειται για ένα φαράγγι που το μεγαλύτερο μέρος του είναι περπατητό, με νερά, λιμνούλες και σκαρφαλώματα. Είναι ιδανικό για ένα ευχάριστο απόγευμα ή για μια βόλτα με τα παιδιά σας. Η διάβαση μέσα από το φαράγγι θα σας πάρει περίπου μία ώρα.

Διεύθυνση Συλλόγου

Σύλλογος Κρητικών Φθιώτιδος
Όθωνος 1, Πλατεία Λαού
Λαμία, ΤΚ: 35100

Στοιχεία επικοινωνίας

Τηλέφωνο: 22310 23881
email: info@kriteslamias.gr